Parabolae Salomonis filii David regis Israel
Fili mi, si susceperis sermones meos
Fili mi, ne obliviscaris legis meae,
Audite, filii, disciplinam patris
Fili mi, attende ad sapientiam meam,
Fili mi, si spoponderis pro amico tuo,
Fili mi, custodi sermones meos
Numquid non sapientia clamitat,
Sapientia aedificavit sibi domum,
Parabolae Salomonis.
Statera dolosa abominatio est apud Dominum,
Qui diligit disciplinam, diligit scientiam;
Filius sapiens disciplina patris;
Sapientia mulierum aedificat domum suam,
Responsio mollis frangit iram,
Hominis est animum praeparare,
Melior est buccella sicca cum pace
Occasiones quaerit, qui vult recedere ab amico;
Melior est pauper, qui ambulat in simplicitate sua,
Luxuriosa res vinum, et tumultuosa sicera;
Sicut rivi aquarum cor regis in manu Domini:
Melius est nomen bonum quam divitiae multae,
Quando sederis, ut comedas cum principe,
Ne aemuleris viros malos
Hae quoque parabolae Salomonis, quas transcripse runt viri Ezechiae regis Iudae.
Quomodo nix in aestate et pluvia in messe,
Ne glorieris in crastinum
Fugit impius, nemine persequente;
Vir, qui correptiones dura cervice contemnit,
Verba Agur filii Iaces ex Massa.
Verba Lamuelis regis Massa, quae erudivit eum mater eius.