Ókori előszó
Πᾶσα σοφία παρὰ κυρίου καὶ μετ᾽ αὐτοῦ ἐστιν εἰς τὸν αἰῶνα.
Τέκνον, εἰ προσέρχῃ δουλεύειν κυρίῳ, ἑτοίμασον τὴν ψυχήν σου εἰς πειρασμόν·
Ἐμοῦ τοῦ πατρὸς ἀκούσατε, τέκνα, καὶ οὕτως ποιήσατε, ἵνα σωθῆτε·
Τέκνον, τὴν ζωὴν τοῦ πτωχοῦ μὴ ἀποστερήσῃς
Μὴ ἔπεχε ἐπὶ τοῖς χρήμασίν σου
ἐν μεγάλῳ καὶ ἐν μικρῷ μὴ ἀγνόει
Μὴ ποίει κακά, καὶ οὐ μή σε καταλάβῃ κακόν·
Μὴ διαμάχου μετὰ ἀνθρώπου δυνάστου,
Μὴ ζήλου γυναῖκα τοῦ κόλπου σου
Κριτὴς σοφὸς παιδεύσει τὸν λαὸν αὐτοῦ,
σοφία ταπεινοῦ ἀνυψώσει κεφαλὴν αὐτοῦ
Ἐὰν εὖ ποιῇς, γνῶθι τίνι ποιεῖς,
Ὁ ἁπτόμενος πίσσης μολυνθήσεται,
μακάριος ἀνήρ, ὃς οὐκ ὠλίσθησεν ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ
Ὁ φοβούμενος κύριον ποιήσει αὐτό,
μηδὲ εὐφραίνου ἐπὶ υἱοῖς ἀσεβέσιν·
Κύριος ἔκτισεν ἐκ γῆς ἄνθρωπον
Ὁ ζῶν εἰς τὸν αἰῶνα ἔκτισεν τὰ πάντα κοινῇ·
ἐργάτης μέθυσος οὐ πλουτισθήσεται·
ὡς καλὸν ἐλέγξαι ἢ θυμοῦσθαι,
Τέκνον, ἥμαρτες; μὴ προσθῇς μηκέτι
Λίθῳ ἠρδαλωμένῳ συνεβλήθη ὀκνηρός,
κύριε πάτερ καὶ δέσποτα ζωῆς μου,
Ἡ σοφία αἰνέσει ψυχὴν αὐτῆς
Ἐν τρισὶν ὡραΐσθην καὶ ἀνέστην
Γυναικὸς ἀγαθῆς μακάριος ὁ ἀνήρ,
χάριν διαφόρου πολλοὶ ἥμαρτον,
ὁ ἐκδικῶν παρὰ κυρίου εὑρήσει ἐκδίκησιν,
Ὁ ποιῶν ἔλεος δανιεῖ τῷ πλησίον,
Ὁ ἀγαπῶν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐνδελεχήσει μάστιγας αὐτῷ,
Ἀγρυπνία πλούτου ἐκτήκει σάρκας,
Ἡγούμενόν σε κατέστησαν; μὴ ἐπαίρου·
Τῷ φοβουμένῳ κύριον οὐκ ἀπαντήσει κακόν,
Κεναὶ ἐλπίδες καὶ ψευδεῖς ἀσυνέτῳ ἀνδρί,
Ὁ συντηρῶν νόμον πλεονάζει προσφοράς,
Ἐλέησον ἡμᾶς, δέσποτα ὁ θεὸς πάντων,
Πᾶς φίλος ἐρεῖ Ἐφιλίασα κἀγώ·
Τίμα ἰατρὸν πρὸς τὰς χρείας αὐτοῦ τιμαῖς αὐτοῦ,
Πλὴν τοῦ ἐπιδιδόντος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ
Ἀσχολία μεγάλη ἔκτισται παντὶ ἀνθρώπῳ
Ὦ θάνατε, ὡς πικρόν σου τὸ μνημόσυνόν ἐστιν ἀνθρώπῳ
ἀπὸ δευτερώσεως καὶ λόγου ἀκοῆς
Γαυρίαμα ὕψους στερέωμα καθαριότητος,
Αἰνέσωμεν δὴ ἄνδρας ἐνδόξους
ἠγαπημένον ὑπὸ θεοῦ καὶ ἀνθρώπων Μωυσῆν
Κραταιὸς ἐν πολέμῳ Ἰησοῦς Ναυη
Καὶ μετὰ τοῦτον ἀνέστη Ναθαν
Καὶ ἀνέστη Ηλιας προφήτης ὡς πῦρ,
Μνημόσυνον Ιωσιου εἰς σύνθεσιν θυμιάματος
Σιμων Ονιου υἱὸς ἱερεὺς ὁ μέγας,
Ἐξομολογήσομαί σοι, κύριε βασιλεῦ, καὶ αἰνέσω σε θεὸν τὸν σωτῆρά μου,